13 Haziran 2015 Cumartesi

Bebekle yemek işleri

İzmir dönüşü arabada 2 gün önce annemin bizi karşıladığı muhteşem sofrayı düşünüp iç geçirirken ve keşke hepsini yeseydim diye düşünürken bu yazıyı yazmaya karar verdim. Perşembe günü İzmire gittik. Eve girince annem bizi mükellef bir sofrayla karşıladı. Harika hazırlanmış bir masa, çok şık bir masa örtüsü, çok şık bir yemek takımı, mezeler, ara sıcaklar, salatalar, spot ışığının altında daha da leziz görünen herşey! Masayı görünce hem kendimden geçmiş hem de düşünmüştüm ben en son ne zaman böyle bir sofra hazırladım?

Zaten oldum olası öyle harikalar yaratan süper masalar hazırlayan çok pratik birisi olmadım. Yine de sağolsun Çetin lezzetli yemek yaptığımı söyler. Ama benim çok yorulup uğraşıp, çok yemek yapmış olduğum zaman çorba yemek ve pilavın üçünü aynı anda yaptığım zamandır. Hal böyleyken bir de eve bebek gelince benim yemek serüvenim iyice kısıtlandı. Yemek yapma işine Çetin işten gelip de Yiğit Mertle ilgilenmeye başlamadan girişemez oldum. Çünkü Yiğit Mert sürekli onunla ilgilenmemi ona bir şeyler anlatmamı istiyor. Birazcık ilgiyi ondan kesip bir şeyler hazırlamaya çalışsam akşam uykusu saatinin yaklaşmış olmasından da ötürü mızmızlanmaya başlıyor. Dolayısıyla Çetin eve gelmeden hiçbir şey yapamıyorum. Gelince çok mu acayip şeyler döktürüyorum, tabii ki hayır. Ya bir çeşit en kolayından yemek ya da ton ton salata :)

Gelelim sabah kahvaltısı ve öğle yemeklerine. Kahvaltı olayımız tam bir run Forest run! Eğer geceden kahvaltılıkları hazırlayıp saklama kaplarına koymadıysam kahvaltı yapmam pek mümkün olmuyor. Ya bir tost yapıyorum ya da evde durmayan Yiğit Merti arabasına bindirip sitenin içindeki göl kafeye gidip börek çörek yiyorum. Öğle yemeği mi? O da ne? Onu hayatımdan çıkaralı çok oldu :) fırsat olursa arada meyve falan yiyorum. Ya da dışardaysam süt yapma potansiyelinden dolayı hemen bir salata yiyorum.

Zor mu? Evet zor. Açlık, yorgunluk, uykusuzluk mu çekiyorum? Evet evet evet. Fakat bütün bunlara hatta daha da fazlasına değer mi değer. O bakışı gördüğün, o kokuyu aldığın o sesi duyduğun an değer. Çocuğun için herşeye değer.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder